สวัสดีครับ :))
อัพย้อนหลังละน้า ๕๕ พอดีเจ้าของบล็อกหายไปน้านนนนานนน


อันนี้เป็นเรื่องจิตๆ เกี่ยวกับ ค่ายจับจิต(วิทยา) ของคณะศิลปศาสตร์ ภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ครั้งที่ ๑ ครับ


เรื่องมีอยู่ว่าผมชอบทางด้านจิตวิทยา แล้วก็ส่งใบสมัครไปตั้งหลายค่ายแต่ติดค่ายนี้ค่ายเดียว ๕๕


แต่ดีใจมากเลย ก็จริงๆค่ายจะมีตั้งแต่เดือนตุลาคม ปีก่อนแล้วครับแต่เพราะมหาอุทกภัยทำให้ต้องเลื่อน


เลื่อนมาเป็น กลางเดือนมีนา 
วันที่ 9-11 มีนาคม 2555


อ้ะ!! ซวยอย่างแรง ผมติดสอบการบินพลเรือนด้วย 
ทำให้ไม่ได้ไปในสองวันแรก

กว่าจะได้ไปก็สอบเสร็จไปถึถง ม.ธ. ตอน วันเสาร์บ่ายๆ

ก็โทรบอกพี่ที่คุมไลน์ของผม พี่เค้าก็มารับ

พี่เค้าน่ารักมาก ๕๕ ปีหนึ่งชื่อพี่ฟิว

ก็เดินคุยกันมาเรื่อยๆ ถือของกันทั้งสองคนเลย  เพราะผมทำเทียนหอมรูปขนมปุยฝ้ายไปแจกทุกคนด้วย
 
 
                   นี่ไงๆ ทำเองทุกขั้นตอนนะเนี่ย

ทำไปสองร้อยกว่าอันแหนะ  มันเป็นวิชาที่เรียนตอนม.๕ ซึ่งพ่อบ้านอย่างผมชอบทำซะด้วย อะแฮ่ม!
พอไปถึงพี่ๆก็ให้ไปนั่งกับเพื่อน เพื่อนคนนึงก็ตะโกนทักผม สตาร์ท ! ผมก็ดีใจ มีคนจำได้

พอมองหน้าก็ อ่อ เพื่อนที่เคยคุยกันในเฟสนี่เอง แล้วก็เจออีกหลายคนเลย

เกมส์ที่ผมเล่นเกมส์แรกคือ เกมส์คถามเกี่ยวกับโรคทางจิตวิทยา  พี่เค้าจะใบ้ให้แล้วให้เราตอบ

เป็นภาษาอังกฤษ   ผมโชคดีมากที่บังเอิญเคยท่องศัพท์กับคุณครูสมศรีแล้วเจอคำนี้หลายรอบ เลยจำได้แม่น
Bulimia , Anorexia , Hyperactive 

ผมตอบได้ทั้งหมด เลยทำให้ไลน์ผมชนะขาดลอย อัยย่ะ ๕๕๕ ดีใจมากตอนนั้น

แล้วก็มีการจับรางวัล ซึ่งผมบังเอิญโชคดีอีกด้วย ๕๕ รางวัลคือโปสการ์ดรูปตึกโดมของ ม.ธ.  ที่ท่าพระจันทร์  จ้าา
แล้วก็มีกิจกรรมอะไรให้เล่นอีกมากมาย

มีอันนึงที่ฮามาก คือให้ช่วยกันพับเรือจาก กระดาษหนังสือพิมพ์แล้วทำให้สวย แล้วเอามาเล่นเกมส์เรือรบ

โดยที่ในการเล่นนั้นจะมีกระดาษเขียนประโยคยาวๆแจกให้ทุกกลุ่ม
เป็นเกี่ยวกับอาการทางจิตวิทยา

ซึ่งสมาชิกในกลุ่มต้องจำไว้คนละคำ 

แล้วคนสุดท้ายต้องพูดว่า ปิ๊ ป้ะ โป้ง ปั้ง ยิงเรือ.... เผื่อส่งให้กลุ่มอื่นเล่นต่อ แล้วผมอ่ะพูดผิด คิดว่ากลุ่มพูดจบแล้วเลยพูดว่า ปิ๊ ...
คราวนี้สิครับ แพ้เลย ๕๕๕ 


พี่ๆก็วิ่งเฮกันเข้ามา รุมทำลายเรือน้อยของพวกเรา โฮฮ TT
 
(นี่ละครับสภาพเรือและสภาพเจ้าของบล็อก ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน โฮฮ)
 
 


ผมเลยได้ชื่อว่า พี่ปิ๊ ของกลุ่ม - -
แต่ข้อคิดของเกมส์นี้คือ  อะไรที่มันเคยเกิดขึ้น สักวันย่อมดับและเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา...
พอตอนค่ำก็มีกิจกรรมแสดงละคร

แล้วก็มีบายศรีจากรุ่นพี่สู่น้องค่าย

พี่ให้ปิดตาแล้วเดินจับมือกันไปเรื่อยๆจนเดินไปถึงหน้าอาคาร อินเตอร์โซน 

ระหว่างเดินจะได้ยินเสียงพี่ๆร้องเพลงประสานเสียงกัน เสียงก้องและไพเราะมากฟังแล้วขนลุกเลยครับ

จำได้ว่ามีเพลง  ดอกไม้จะบาน    นี่ละเพลงนึง

พอเสร็จแล้วก็นั่งลง พอลืมตามาก็จะเจอกับรุ่นพี่สวยๆหล่อๆพอดี ๕๕ พี่ก็จะผูกข้อมือแล้วก็อวยพรให้

แล้วก็จะชวนคุยโน่นนี่มากมาย  สุดท้ายก็กลับไปที่พักค่าย แต่เนื่องจากเป็นวันสุดท้ายเลยไม่ได้นอนง่ายๆ ต้อง....


แดนซ์กระจายกันก่อน !! 

มาทุกเพลงเลยครับคราวนี้  แจวเรือ  มัดหมี่  แลคตาซอย  และอะไรอีกมากมาย ซึ่งผมก็ไม่เคยเต้นแบบสุดเหวี่ยงขนาดนี้มาก่อน ๕๕๕

เต้นกันตั้งแต่ ห้าทุ่มถึงตีสองครึ่ง =[]=

มึนมากมายครับทุกท่าน ๕๕

พอเสร็จแล้วผมก็คุยกับเพื่อนไลน์ชื่อนัท  ว่าจะไม่อาบน้ำนะมันดึกแล้ว

แต่ว่านัทจะอาบแล้วทุกคนก็อาบหมดผมเลยจำใจอาบ ๕๕๕
แต่ดีนะที่อาบเพราะว่า มันร้อนมากเลย


พอเสร็จแล้วก็ไปเตรียมตัวนอน ไลน์ผม ผู้ชายนอนติดๆกันหมดเลย
 


เป็นเตียงสองชั้น ผมนอนชั้นล่างครับ

กว่าจะได้นอนก็ตีสี่ ตื่นเจ็ดโมงครึ่ง

ก็เลยโทรหาพ่อแม่ แต่ทว่าไม่รับโทรศัพท์เพราะท่านทั้งสองยังไม่ตื่น ๕๕๕

เลยส่งข้อความหาแฟน เล่าโน่นนี้ให้ฟัง  แฟนผมก็บอกให้นอนต่อเถอะ พักบ้าง  อั่ยยะ ยังเป็นห่วงกันซะด้วย น่าซึ่งใจ ๕๕

เสร็จแล้วพวกเราก็อาบน้ำ มากินข้าวเช้า
 
 
 
 
 
 
 
 
(พี่ฟิว พี่คุมไลน์ผม อยู่เอกจิตนี่ละ )
 
 
 
(โบนัส  กับ  พี่อิ๊ง)
 
 
 

แล้วก็ไปที่อินเตอร์โซนอีกรอบเพื่อเข้าพิธีปิดและรับฟังสรุปแล้วก็ ถ่ายรูปกัน
 
 
(นัท  มะเฟือง  อริสซี่  ใบเตย )
 


ผมประทับใจมากๆเลยครับที่ได้มาค่ายนี้ในครั้งนี้  ได้รู้จักเพื่อนต่างอายุ จากต่างที่ กลุ่มผมมาจาก กระบี่ น่าน ฉะเชิงเทรา ก็มีนะ
 
 
 
 
 
 
 
(พี่โฟนลิีง  ปีสอง เอกจิต คนดังของค่าย ๕๕ ดังมากๆ)
 
 

แต่ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ ต้องขอขอบคุณจริงๆ
การไปค่ายครั้งนี้ ไม่ใช่ได้แค่ความรู้ทางด้านจิตวิทยา

แต่เป็นการสอนให้เรารู้จักเสียสละเป็น เมื่ออยู่ในสังคม  แล้วก็ยังได้มิตรภาพดีๆอีกด้วย !

ขอขอบคุณทุกคนมากๆนะครับ  รักจับจิตมากๆ
 

สวัสดีคร้าบ
 
.
.
.
.
.
.
.
.
เดี๋ยวก่อน ! มีภาพส่งท้าย
 
 
เจ้าของบล็อกโดนอะไรเนี่ยยยย ม่ายยยยยย TOT ______
 

Comment

Comment:

Tweet